Muduko

zamki z piasku gra 17

Gra „Zamki z piasku” – recenzja

Gra „Zamki z piasku” kusi nie tylko wakacyjną grafiką, ale również lekką i niezobowiązującą tematyką (któż nie lubi budować zamków z piasku?). Gdy wakacyjną plażę — miejsce budowania piaszczystych twierdz — zamienimy na koc, dywan czy trawnik, to „Zamki z piasku” przestaną być grą wyłącznie sezonową. Przeciwnie — tworzenie kafelkowych konstrukcji imitujących zamki z piasku, miszmasz atakujących wiaderek, krabów i mew, a na koniec niespodziewana wielka fala zmywająca niedokończone budowle potrafi przywrócić urlopowy nastrój. Choć serialowe domy z papieru cieszą się ostatnio popularnością, warto rodzinnie, w parze lub nawet solo rozegrać partyjkę „Zamków z piasku”. Nasza recenzja gry „Zamki z piasku” podpowiada, komu rozgrywki sprawią największą frajdę.

chmury muduko gra 13

Gra „Chmury. Kalamburowe układanki” – recenzja

Gra „Chmury” to udana modyfikacja tradycyjnej gry w kalambury. Opowiadanie, pokazywanie i rysowanie przedmiotów zastąpiono układaniem ich z różnokształtnych chmur. Dzięki tej wariacji rozgrywki toczyć się mogą wśród najmłodszych graczy (niedysponujących jeszcze m.in. precyzją w kreśleniu ilustracji, nawet tych bardzo symbolicznych czy nie posiadających wystarczających kompetencji językowych w budowaniu trafnych definicji narzuconych im haseł) lub wielojęzycznego towarzystwa. Recenzja gry „Chmury” podpowiada, komu rozgrywki sprawią największą frajdę.

hotel pod pajecza siecia 17

„Hotel pod pajęczą siecią” – recenzja

„Hotel pod pajęczą siecią” to gra karciana kusząca dynamicznymi lekkimi rozgrywkami, prostotą reguł (kilka zasad powiązanych mechaniką push your luck i elementami memory), uroczą grafiką antropomorfizującą nie zawsze sympatyczne dla nas owady oraz edukacyjnym walorem. Jeżeli stawiacie na dużą losowość i niską decyzyjność, która sprawdza się w rozgrywkach dorosłych z młodszymi, dając wszystkim równe szanse, cenicie mimochodem przemycane tematy przyrodnicze, także ekologiczne wykonanie gry i, co rzadkość na polskim rynku wydawniczym, niską cenę idącą w parze z dobrą jakością przyjemnej karcianki, „Hotel pod pajęczą siecią” musi znaleźć się w waszej domowej kolekcji, wakacyjnym plecaku lub na imprezowym familijnym stole. Recenzja gry „Hotel pod pajęczą siecią” podpowiada, komu rozgrywki sprawią największą frajdę.

mixtura gra karciana 2

Gra „Mix Tura” – recenzja

Gra „Mix Tura” to dynamiczna, pełna niespodziewanych zwrotów akcji towarzyska gra karciana. Łączy elementy losowości ze strategicznymi posunięciami, przez co trafia w gust młodszych i starszych graczy. Motyw despotycznej i wrednej wiedźmy zmuszającej gobliny do testowania przygotowanych eliksirów traktowany z przymrużeniem oka staje się punktem wyjścia do arcyśmiesznych rozgrywek. Gracze wcielający się w rolę pachołków czarownicy ćwiczą spostrzegawczość, podzielność uwagi i spryt. Wygrywają tylko nieliczni – czujni stratedzy, którym sprzyja szczęście. Możliwość kreowania fabuły gry (m.in. wymyślanie treści toastów, tytułowanie goblinów, współtworzenie zaklęć) i imprezowy charakter rozgrywek sprawia, że radość z rozgrywek czerpią wszyscy gracze. Recenzja gry „Mix Tura” podpowiada, komu rozgrywki sprawią największą frajdę.

lapkosztuczki sztuczkolapki gra 2

Gra „Łapkosztuczki-sztuczkołapki” – zręcznościowy wyścig sprawnych rąk i bystrych oczu – recenzja

„Łapkosztuczki-sztuczkołapki” to zręcznościowa gra edukacyjna, w której żaden gracz nie narzeka na nudę. Wszyscy jednocześnie manipulując klockami, próbują odwzorować układ klocków i palców prezentowany na poszczególnej karcie z zadaniem. Presja czasu i element zdrowej rywalizacji potęguje emocje związane z wyścigiem zręcznych palców. Pojedynki wygrywają osoby spostrzegawcze, sprawne motorycznie i potrafiące opanować drżące ręce. „Łapkosztuczki-sztuczkołapki” są więc idealnym treningiem motoryki małej, percepcji wzrokowej, refleksu i koncentracji.

zaczarowane drzewo gra 6

Gra „Zaczarowane drzewo” – jak sprostać wyzwaniom magicznej przyrody – recenzja

Gra „Zaczarowane drzewo” urzeka estetyką wykonania (w całości zrobiona jest z drewna) oraz bajkową szatą graficzną mającą uzasadnienie w pojawiających się w niej motywach fantasy (magiczny las, kurczące i rosnące drzewo, zwierzęta mające czarodziejskie moce). „Zaczarowane drzewo” to gra zręcznościowa z elementami myślenia strategicznego, ale i z pewną dozą – lubianej przez najmłodszych rozgrywających – losowości.

sasiedzi gra muduko 16

Gra „Sąsiedzi” – strategiczny bój zwaśnionych farmerów o łąkę – recenzja

Pomysł hodowania zwierząt, by stać się superfarmerem, nie jest nowością w grach planszowych. Jednak odbywające się naprzemiennie ze waśnionym i przeszkadzającym nam sąsiadem strategiczne rozbudowywanie łąki, by chwilę później ułożyć na niej jak najwięcej odróżniających się od siebie kształtem zagród – to niespotykana i jednocześnie fenomenalna mechanika wśród planszówkowych potyczek. „Sąsiedzi” – kafelkowa taktyczna gra dla młodych adeptów logiczno-towarzyskich rozgrywek – z prostymi zasadami, dynamicznymi i krótkimi rozgrywkami oraz nieustannie zmieniającymi się polem bitwy przeważa nad ciągnącymi się w nieskończoność i opartymi na dużej losowości znanymi już tytułami.

Przewiń do góry